Le temps's profile:: Le temps qui reste ::PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    "ฟ้าจ๋าฟ้า อยากรู้ว่าฟากฟ้าเริ่มตรงที่ใด .. ฟ้าจ๋าฟ้าอยากรู้ว่าขอบฟ้าสิ้นลงตรงไหน...."

     
     
    "ถ้าอย่างนั้นคุณแม่ก็ต้องให้น้องเรียนซ่อมตัวนี้ใหม่เลยค่ะ"  อาจารย์แนะแนวบอกกล่าวกับผู้ปกครอง
    "หมายถึงต้องลงซ้ำในเทอมหน้าของที่นี่น่ะเหรอคะ"  ผู้ปกครองถามด้วยสีหน้าากังวลหนักอึ้ง
    "ใช่ค่ะ  เพราะว่าน้องสอบได้สีแดง ซึ่งทางเราถือว่ายังไม่สามารถให้ผ่านไปเรียนต่อในโปรแกรม A6 ได้ 
    นั่นก็หมายความว่าเป้าหมายที่คุณแม่ตั้งไว้ว่าจะให้น้องสอบติด Gifted ก็น่าจะมีความเป็นไปได้น้อยแล้วล่ะค่ะ"
    "อืมมม..เป็นทางเดียวใช่มั้ยคะ"
     
    อาจารย์แนะแนวดันแผ่นใบสมัครโปรแกรมการเรียนให้ผู้ปกครองอย่างช้าๆและแสนเงียบเชียบแทนคำตอบ
    ผู้ปกครองรับกระดาษนั้นมา เขียนหวัดๆตามช่องว่างในกระดาษสีขาว,ยื่นกระดาษกลับให้อาจารย์แนะแนว ก่อนเดินออกไปจากห้อง
    ในตอนที่เราเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือที่กำลังอ่านค้างอยู่ ผู้ปกครองก็เดินจากไปแล้ว เหลือให้เห็นเพียงแผ่นหลังไกลๆที่บ่งบอกความมุ่งมั่นของเธอ
    ..ตอนนั้นจู่ๆเราก็คิดถึงตอนที่เรายังเป็นเด็ก
    เปิดเทอมก็ขี่จักรยานไปเรียนหนังสือ  เสาร์-อาทิตย์ก็เล่นอยู่ที่สวนของบ้าน
    ปิดเทอมเราก็จะนอนดูการ์ตูนกับน้องชาย เล่นเกมจากเครื่องแฟมมิลี่บ้าง,เล่นน้ำในคลองบ้าง,ขี่จักรยานบ้าง ฯลฯ -- นี่เป็นภาพที่เราจำได้
    แล้วถ้าเป็นตอนนี้ล่ะ..?  ถ้าตอนนี้เราเป็นเด็ก...เราจะยังได้ทำแบบนี้อยู่ไหม?
     
    ...
    เราเข้าไปในห้องเรียน
    นักเรียนนั่งพร้อมหน้าพร้อมตาเรียนกันเต็มที่
    เราถาม  -- "วันนี้ครูจะให้พวกหนูลงมติกันว่าระหว่างเรียนหนังสือกับเล่นเกมหนูอยากทำอย่างไหนมากกว่ากัน"  --  นักเรียนแทบจะตอบเป็นเสียงเดียวกัน
    เรายิ้มจนแก้มปริ  รู้สึกมากขึ้นกว่าเดิมทุกทีว่าเรารักเด็กพวกนี้มากขนาดไหน
    "โอเค  งั้นวันนี้เราจะเล่นเกมกัน  เป็นเกมล่าสมบัติที่ถ้าจะหาสมบัติให้เจอก็ต้องแกะคำศัพท์ที่เป็นปริศนาอยู่ให้ออกก่อนนะ"
     
    เรามองเด็กๆที่กรูไปรวมกันที่กลางห้อง 
    อยากบอกเหลือเกินว่าถึงหนูจะเรียนไม่เก่ง  สอบติดสีแดง  หรือผู้ปกครองของหนูๆจะกดดันให้หนูเรียนหนักมากแค่ไหน
    นั่นมันไม่ใช่สิ่งสำคัญในชีวิตเลย..
    เพราะขอแค่หนูเป็นเด็กดี  ทำในสิ่งที่รัก รักในสิ่งที่ทำ
    มันก็คุ้มกับชีวิตน่ารักๆที่ได้ลืมตาอยู่ในโลกใบนี้แล้ว
     
     
     

    Comments (44)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    สงสัยจะเบื่อจริงๆอ่ะ
    Oct. 31
    Reejawrote:
    งานเป็นไงบ้าง ถึงจะเหนื่อยแต่ก็มีความสุขใช่ม้า
    วันนี้แวะมาดูปู่แฟรงค์แบบละเอียดแล้วนะจ๊ะ

    พ่อพี่เคยเล่าให้ฟังบ่อยเรื่องปู่แฟรงค์ เพราะพ่อพี่ชอบมาก
    โดยเฉพาะ My Way แต่เพลงนี้อย่าเผลอไปร้องใส่ใครเข้า
    เดี๋ยวจะโดนยิงเหมือนที่ฟิลิปปินส์ บรึ๋ยยยย..ย
    เพลงที่ทำให้ปู่แฟรงค์เป็นที่รู้จักก็ต้องนี่เลย New York New York
    ตอนแรกพี่ก็งงว่าทำไมต้องมี 2 คำด้วย พ่อบอกว่า New York คำแรกก็คือ
    เมืองนิวยอร์ค แต่อีกคำมาจากรัฐนิวยอร์ค พี่เพิ่งรู้ว่าที่จริงแล้วเมืองหลวงของ
    รัฐนิวยอร์คมันคือ เมืองอัลบานี่ ก็เพราะเพลงนี้เนี่ยแหละ เพลงนี้ไมเคิล บูเบล
    ก็ชอบเอาไปร้องด้วยนะ เอาของปู่แฟรงค์ไปร้องหลายเพลงเลยล่ะ พี่ว่าแนวเค้าเข้ากันดี
    เสียงก็เพราะ แล้วก็อย่างที่จุ๋มบอกปู่แฟรงค์นี่เป็นมาเฟียอเมริกันขนานแท้
    อิทธิพลเยอะ พกแต่แบงค์เหรียญไม่พก (ส่วนพี่พกแต่เหรียญ แบงค์ไม่มี กร๊ากกก)
    แถมมีเมียสวยอีก สรุปว่าเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งว่าเพลงของเค้าไม่มีวันตายและ
    เอกลักษณ์ของตัวเค้าก็ยังคงอยู่ในความทรงจำของชาวอเมริกันไปอีกตราบนานเท่านานเลยอ่ะ ^^||
    Oct. 29
    Le tempswrote:
    มันเป็นแบบนั้นจริงๆแหละฮัด
    ยิ่งโตขึ้น เอาตัวไปพัวพันกับ(คนใน)โลกนี้มากขึ้น
    ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองแปลกแยก
    ไม่เก่ง.. ไม่โดดเด่นอะไร เป็นแค่คนธรรมดา
    เป็นคนธรรมดาอยู่ในโลกนี้ไม่มีใครอยากเป็น Mr. normal กันอีกแล้ว

    บางครั้งเราก็อยากเป็นคนเเก่งบ้าง พิเศษบ้าง
    แต่ก็รู้สึกตัวจริงๆ ว่าเราไม่สามารถเป็นได้
    เราทำได้เพียงเท่านี้ อยากที่จะทำแค่เพียงเท่านี้ หรือ.. บางทีเราก็ฝืนให้มันมาได้แค่นี้
    แต่อะไรหลายๆอย่างบอกว่า เท่านี้อาจไม่พอ
    ในโลกใบนี้นะ คนอย่างเราอาจไม่มีที่จะยืนแล้ว

    (วันนี้เบื่อๆแฮะ)
    Oct. 24
    hud thu-kawrote:
    หลายครั้งที่เรารู้สึกว่า โลกนี้มีที่เหลือสำหรับคนธรรมดา ไม่เก่ง ไม่เด่นอะไร น้อยลงทุกที
    Oct. 23
    อยากเรียนกับคุณครูจุ๋มๆ มั่ง
    น่ารักใจดี เด็กๆ ติดแน่เยย
    Oct. 19
    หลังมีทติ้งฮิกาซีน ไม่กี่วันท่านโอ๊ตก็บอกว่า
    "เฮ้ย ไอ้แซม มึงเขียนอะไรมาให้กูหน่อยดิ"
    นี่แหละ ที่มาง่ายๆ ของการลงเรื่องสั้นในฮกาซีน
    ฮี่ๆ
    V
    V
    Oct. 19
    Le tempswrote:
    ไม่มีเลยแซม
    แล้วมีขายในงานไร
    ไปเขียนกับเค้าเมื่อไหร่ล่ะเนี่ย ^ ^
    แต่ไว้จะตามเก็บสี่เล่มรวดเลยนะ
    รอให้ปิดคอสนี้ก่อน คงมีเวลาว่างมากเลยอ่ะ
    v
    v
    Oct. 17
    แล้ว ฮิกาซีน เล่ม 1 - 3 น่ะมียัง?
    ถ้ายังไม่มีก็ในงานมีขายนะ
    ส่วนเล่ม 4 มีเรื่องสั้นเราลงน่ะ
    Oct. 17
    Le tempswrote:
    คิดว่าใช่นะแซม
    v
    v
    Oct. 16
    อ้อออ
    แล้วตกลง เพลงนั้นใช่เพลงจากการบินไทยหรือเปล่า
    เราว่าใช่นะ
    Oct. 13
    หลานบอกว่า ขอท่าปรกตินะ อย่าเอาท่านางสาวยักษ์ปรากฎแบบนั้น หลานขากลัวววววว
    ทุกวันนี้ก็เหมือนแม่เด็กเข้าไปทุกที พูดๆบ่นๆ อย่างกับแม่คนที่สองของหลานเลย
    พูดถึงเรื่องการศึกษาเด็กในจังหวัดใหญ่ๆย่อมมีโอกาสดีกว่า เด็กที่อยู่ต่างจังหวัด
    ยิ่งเด็กชนบท ถ้าไม่มีเงินมาก พ่อแม่ก็จับให้แต่งงานตั้งแต่จบประถมก็มี ไม่มีเงินก็ไม่ได้เรียนหนังสือ
    Oct. 13
    Le tempswrote:
    พี่แอ๋ว --
    ...ใครเป็นหลานพี่แอ๋วนี่โชคดีสุดๆไปเลยนะเนี่ย ^ ^

    พี่ปู --
    ...ก็เด็กมันน่ารักจริงๆพี่ปู ถึงจะดื้อก็ดื้อแบบเด็ก
    ไม่เชื่อลองมีซักคนสิ ฮิๆๆๆ

    ต้น --
    ...ก็เคยได้ยินเหมือนกันนะที่เค้าบอกว่าเด็กที่เรียนเก่งโอกาสก็ย่อมดีกว่าเด็กที่เรียนไม่เก่ง
    ไม่รู้ดิ เราก็แค่อยากเห็นเด็กเป็นคนดีก็พอแล้วล่ะ

    พี่ศา --
    ...เมื่อไหร่จะมีซักทีอ้ะ
    อยากหอมแก้มหลานเร็วๆน๊า

    พี่แอ๋ว --
    ...รออุ้มด้วยคนนนนน

    เม --
    ...เด็กๆหล่อเพียบอ่ะเม เห็นแล้วน้ำลายหก เอิ๊กกก (ออกแนวโรคจิตแฮะอันนี้)

    พีท --
    ...แล้วอะไรจะพอจ้ะพ่อหนุ่ม ^ ^

    แซม --
    ...เราสอนภาษาอังกฤษให้เด็กน่ะจ้ะ เด็กเล็กๆเลยแซม
    มีแฟนเด็กไม่พอยังเพิ่งรู้ว่าตัวเองชอบเด็กเล็กๆอีก 5555+
    ...ที่เราสอนมันเป็นโรงเรียนกวดวิชา
    ถ้าเราทำการสอบสอนผ่าน ก็สอนได้แล้วล่ะ
    ไม่ต้องมีวิชาชีพครูก็ได้ รายได้ดีทีเดียว
    Oct. 13
    ปล. เป็นครูต้องมีใบประกอบวิชาชีพครูก่อนด้วยไม่ใช่เหรอ
    Oct. 13
    จุ๋มไปสอนอะไรเด็กเหรอ

    ปล.เพลงนี้โครตของโครตเก่าของโครตเก่ามากๆๆๆ มันเป็นเพลงโฆษณาของการบินไทยใช่ไหมถ้าจำไม่ผิด
    Oct. 13
    แต่บางที.. แค่เป็นคนดีอย่างเดียวก็ไม่เพียงพอ...
    Oct. 13
    134340wrote:
    เด็กหล่อ
    ขอจีบได้ป่ะ
    555
    Oct. 13
    พี่จะรออุ้มนะจ๊ะ แม่ศา
    v
    v
    Oct. 13
    อ่านจบ ก้อบอกตัวเองทันทีว่าฉันจะเป็นแม่ที่ดีให้ได้..
    Oct. 13
    ton tontonwrote:
    แม่นแล้วจุ๋ม
    จะยังงัยก้อขอให้เป็นคนดี
    เรียนเก่งไม่เก่งมันเป็นแค่รสชาติและสีสัน
    Oct. 13
    ครูใจดี
    Oct. 12

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://love-act-tually.spaces.live.com/blog/cns!EE5FF18E0905B76F!6186.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None